Groepsdoorbrekend rekenen groot succes

10 april 2017 - Julien bladert enthousiast door zijn Topklassers-wiskundeboek en leest enkele sommen aan me voor. Hij is erg gelukkig met de nieuwe aanpak in groep 7. Eindelijk krijgt hij de uitdaging die hij nodig heeft. Als blijkt dat hij de reguliere stof al beheerst, mag hij met een aantal mede-leerlingen die ook op CITO-I niveau scoren apart gaan zitten. 'We gaan dan uit het wiskundeboek werken, zonder meester of juf. We proberen eerst de opdrachten samen op te lossen en als dat echt niet lukt gaan we de meester om hulp vragen.' 

Het groepsdoorbrekend werken is dit jaar ingevoerd omdat het rekenniveau van de kinderen in groep 6 te laag was. 71% van de kinderen scoorde een Cito IV of V niveau. Wim is zichtbaar trots op z'n kinderen als hij vertelt hoe het groepsdoorbrekend werken z'n vruchten afwerpt. 'Ik heb de groep met best presterende kinderen. Ik begon met 18 leerlingen, terwijl mijn collega er 26 in de groep had. Bij mij zaten alle kinderen met een cito I, II en III score en zelfs een aantal met een IV score om het groepje "aan te vullen". Inmiddels heb ik er 23 en heeft iedereen score I, II of III. Ongelooflijk wat voor vooruitgang ze hebben geboekt. En niet alleen op de laagste niveaus. Ik heb er nu 9 met een Cito I score, versus 2 in het begin. En ook 9 met een Cito III score, versus 2 in het begin.' 

Waar het door komt? Deze vooruitgang? Wim schrijft het vooral toe aan het feit dat de kinderen door het groepsdoorbrekend werken gemotiveerder zijn. Op alle niveaus. 'Kinderen die iets al snappen hoeven zich niet meer te vervelen. En kinderen die het moeilijk vinden, krijgen zoveel uitleg als nodig is zonder het gevoel te hebben dat ze de rest van de klas ophouden of dat ze niet verder kunnen.' Hij start altijd met een gezamenlijke introductie van een minuut of vijf a tien, waarna het groepje excellente leerlingen de klas mag verlaten en aan hun wiskundeopdrachten kan beginnen. Daarna gaat hij nog even door met de rest, tot hij het gevoel heeft dat ook zij de stof voldoende doorhebben en zelfstandig aan de slag kunnen met de opdrachten. Zij blijven gewoon in de klas. De groep zwakste kinderen neemt hij vervolgens apart aan de instructietafel. Met hen werkt hij dan nog even verder in het bijwerkboek, waarna ook zij zelf aan de slag kunnen. Zo heeft hij elke les nog zo'n half uur over om zijn aandacht weer over alle kinderen te verdelen. 'Ik ken mijn pappenheimers natuurlijk', zegt hij lachend. 'Dus ik weet bij wie ik wat vaker langs moet gaan.'

Omdat hij zo efficient kan werken, begeleidt Wim inmiddels ook nog een leerling die op een heel eigen leerlijn zit. 'Oorspronkelijk was hij ingedeeld in de groep van Rianna, maar zij is met haar cito IV en V leerlingen toch veel meer tijd kwijt aan instructie en begeleiding dan ik. Het is mooi om te zien dat door dit groepsdoorbrekend werken bij mij extra ruimte is ontstaan om deze leerling beter te begeleiden. Dat hadden we van tevoren niet voorzien. Het werkt dus echt goed voor alle kinderen. Zonder uitzondering.'

Julien hoopt van harte dat ze er volgend jaar in groep 8 ook mee doorgaan. 'Het is heel leuk om met andere leerlingen samen te werken. Die sommen zijn echt heel moeilijk. Soms moeten we heel hard nadenken en duurt het best lang voor we het antwoord hebben. We zijn dan heel blij als we het hebben opgelost. We zijn nu onder andere bezig met het assenstelsel, "getallenraadsels" en kwadraten.'

Natuurlijk kun je kinderen zoals Julien ook zelfstandig aan het werk zetten als je niet groepsdoorbrekend werkt. Maar toch vindt Wim dat dit nu gemakkelijker is geworden. Net als dat het voor zijn collega gemakkelijker is geworden om veel tijd te besteden aan kinderen die het een stuk moeilijker hebben. Een mooie bijkomstigheid voor de leerkrachten is dat je ook intensiever met elkaar samenwerkt. Je 'deelt' opeens leerlingen en wordt geconfronteerd met elkaars manier van lesgeven. Dat kan heel inspirerend zijn.